پیرم و گاهی دلم یاد جوانی میکند // بلبل شوقم هوای نغمهخوانی میکند
همتم تا میرود ساز غزل گیرد به دست // طاقتم اظهار عجز و ناتوانی میکند
بلبلی در سینه مینالد هنوزم کاین چمن // با خزان هم آشتی و گلفشانی میکند
ما به داغ عشقبازیها نشستیم و هنوز // چشم پروین همچنان چشمک پرانی میکند
نای ما خاموش ، ولی این زهره شیطان هنوز // با همان شور و نوا دارد شبانی میکند
گر زمین دود هوا گردد همانا، آسمان // با همین نخوت که دارد،آسمانی میکند
سالها شد رفته دمسازم ز دست اما هنوز // در درونم زنده است و زندگانی میکند
با همه نسیان تو گویی کز پی آزار من // خاطرم با خاطرات خود تبانی میکند
بی ثمر هرساله در فکر بهارانم ولی // چون بهاران میرسد با من خزانی میکند
طفل بودم،دزدکی،پیر و علیلم ساختند // آنچه گردون میکند با ما نهانی میکند
میرسد قرنی به پایان و سپهر بایگان // دفتر دوران ما هم بایگانی میکند
"شهریارا" گو دل از ما مهربانان نشکنید // ورنه قاضی در قضا نامهربانی میکند
