هر نوعی از مشاوره و تراپی اگر شروع و پایان و هدف و مسیر مشخصی نداشته باشه، پول دور ریختنه.
تجربه شخصی خودم از سال کنکور کارشناسی این بود که چون به راحتی میتونستم خودم و خانواده رو گول بزنم و درس نخونم، نتیجه گرفتم تا زمانی که به یه عامل خارجی جواب پس میدم به روتینم پایبندم (تقریبا حتی الان هم تو زندگی این مسئله رو دارم)
بنابراین تنها ایده من از مشاور، یک شخص ثالث بود که هفته یبار بهش گزارش میدادم که چکارا کردم.

معلومه که تلاش میکردم اونم گول بزنم، بهش میگفتم روزی ۱۴ ساعت درس میخونم، ولی خب شاید ۶۰ درصوش ماکسیمم واقعی بود، اما میتونم بگم حداقل از ۰ درصد به ۶۰ درصد رسوندمش. ممنونم از توجه شما به این موضوع