سلام.
دوباره برگشتم... 😇🫰🏻
اونقدر بی معرفت نیستم بدون خدافظی برم...
یا اینکه نت وصل بشه زرتی برم از اینجا...
راستش اصلا قرار نبود برم...
قرار بودش چند مدتی انلاین نباشم فقط...

داستانش خیلی مفصل و شایدم یکم دلگیر باشه ولی بزارین بگم...

راستش چند روز پیش با اقای ارشادی حرف زدم و قرار شد چند روزی از اینجا دور باشم... چند مدتی شدیدا استرس داشتم ، از صبح که بیدار میشدم اینجا بودم تا اخرین لحظات خوابم... دلیلشو شاید بدونید ولی اگه نمیدونید اهمیتی نداره...

دیروز ظهر دلیت زدم... فشار روانی داشت دیوونم میکرد...
بحث و جنجال الکی بچه ها داشتم از درون نابودم میکرد...
رفتن خیلی یهویی کلثوم ...
خدافظی های بی مورد...

تیر اخر رو پست بروس در مورد کلثوم بهم زد... از ساعت ۱۲ شب پریروز تا ۱۲ ظهر دیروز داشتم گریه میکردم بخاطر دل مهربون کلثوم... یعنی یه انسان چطور میتونه دل به این بزرگی داشته باشه؟؟ هوووف 😮‍💨

یهو خیلی خیلی بی دلیل و در اوج غم دستم رفت روی دلیت اکانت... چیزی که خیلی وقته خواستم بود و صرفا بخاطر عزیزای دلی که اینجا پیدا کردم دلم نمیخواست برم... الانم نمیخوام برم ، اومدم باشم...

خیلی با خودم بالا و پایین کردم..‌. درسته رفتن و از دست دادن کلثوم خیلی خیلی و بیش از حد برام ناراحت کننده و غم انگیزه ولی باید باهاش کنار بیام... قطعا خود کلثوم راضی نیست اینطوری باشم؟ مگه نه؟

به هر حال برگشتم...
باید تحمل کنم...
میگذره درست مثل غم های و درامای شدیدتری که داشتم...
زندگی زیبا نیست...
همیشه هم نبوده...
گاهی فراموش میکنم این زندگی زیبا و شاد نیست...

🙃🦋