خـوشـا ای دل بال و پر زدنت, شعله ­ور شدنت در شبانگاهی
بـه بـزم غـم دیـدگان, تـری جـان پـر شـرری شعله آهی
بیا ساقـی تا بـه دست طلب گیرم ,از کف تو جام پی در پی
بـه داد دل ای قـرار دلم ,نـوبـهـار دلم می­رسـی پـس کی...

آنچه که در این روزها میگذرد،
ردپایی از شکسته هایم است
در آينه نگاه میکنم بی آنکه بدانم او کیست
دیگر نمیدانم چه بنویسم، چه بگویم
در نخواستن ها غوطه ورم
بی آنکه بدانم این عمر من است که دارد در این خاک به یغما میرود


دلنوشته از حوا
۲۲ مهر ۱۴۰۵

با پرامپت @🛸Gavazn 🪐
جالب بوود و درست

زیباست نه؟
از خواب بیدار میشوی، قهوه لعنتی ات را مینوشی
خبرها را میخوانی
عصبی میشوی، به سرکار میروی
برمیگردی به خانه ، شام، فیلم، دوباره خواب ، دوباره کابوس
آری زندگی در این فلاکت خانه زیباست 💔

دلنوشته از حوا
۷ اَمرداد ۱۴۰۵

#اولین_پست_من بغیر از عکس پروفایلم، این نوشته و آهنگِ Adagio از آلبینونی بود
موزیکی که میتونم باهاش سفر کنم و آغاز سفرم رو در دیجیتوری رقم زدم
از روزهای خاموشی تنها جایی که تونستم رها کنم خودم رو، دیجیتوری بود و هست
خوشحالم که ۱۶ هفته پیش پیداتون کردم دیجیتوری های عزیزم
هرچند خیلی هاتون از آزادی نهایی و زوم یوزر اومده بودین و دورادور میشناختمتون
حوا آغاز رهایی بود...